European veterans athletics Úpice, Czech Republic 24 en 26 mei 2013 (v:746)

Dit jaar geen baankampioenschappen omdat deze te ver weg zijn (n.l. in Brazilie).
In Upice zijn wij al twee keer eerder geweest: in 1993 en 2003. Dit wordt dus de derde keer.
Het is een lange reis met de auto, maar zoals gebruikelijk zien wij deze reis ook meteen als vakantie. Een mooi vakantiehuis geboekt op 20km afstand van het wedstrijdgebeuren.
 

Vrijdag 24 mei de 10 km
Van te voren had ik mijn tegenstanders gegoogled, daarom wist ik dat ik een goede kans had om op het podium te komen. Dat mij dat nou gerust stelde wil ik niet zeggen, ik was super zenuwachtig. Het hielp ook al niet dat wij pas om 16.00 uur moesten starten. Ruud is natuurlijk rustig en zit lekker te puzzelen, ik loop de hele ochtend te darren. Maar als het dan eenmaal tijd is om te vertrekken gaat het allemaal nog erg snel en voor ik het weet is het startsein daar. Het weer is prima om te lopen. Wel kouder dan in Tsjechië gebruikelijk is. Omdat de eerste 500m. van het parcours behoorlijk steil naar beneden gaat, gaat de 1e km ook veel te snel. Temeer omdat mijn tegenstandster, de Duitse Gabrielle Rost, snoeihard vertrekt. Het is een heen en weer parcours en de eerste 5 km gaan ondanks de heuveltjes keurig op schema. De terugweg wordt lastiger want er staat een behoorlijke koude wind, maar ik blijf atletes inhalen en dat is een goed teken. De laatste km is een beproeving. Keitjes en behoorlijk omhoog. Dat was echt zwaar. Eindtijd 46.23. Geen wereldtijd maar ruim voor de nummers twee (de Duitse Gabrielle Rost) en drie ( de Tsjechische Miloslava Rocknakova).
De start van Ruud is om 18.00 uur. Ik kleed ik mij goed aan, want het is behoorlijk koud en als de snelste lopers binnendruppelen begint het vanuit de lucht ook te druppelen. Eerst enkele spatten, later een plensbui. Ruud komt langs (in de regen) en moet alleen nog de laatste zware km. Hij eindigt in (een voor hem nieuw negatief PR van) 49.34.
Om 19.30 uur is de openingsceremonie. Jammer de dansmariekes en de harmonieorkesten staan in de regen. Te vroeg begint men daarna aan de prijsuitreiking, maar als men bemerkt dat de Duitsers er niet zijn wordt het toch een kwartier uitgesteld. (Duitsland heeft het grootste deelnemersaantal en heeft ook de meeste prijswinnaars). Een prijsuitreiking duurt altijd lang. Eerst alle nummers 1 in de categorieën V35 t/m V80, dan de nrs. 2 en 3. Daarna de mannen t/m 85 en tot slot nog van alle leeftijdsklassen de landenteams. Om 21.30 gaan wij met een gouden plak richting “huis”.
 

Zondag 26 mei de 21 km
De start is om 09.00 uur ’s morgens, dus wij zijn vroeg opgestaan. Het is behoorlijk koud, wij doen een shirt met lange mouwen aan. Het eerste gedeelte van het parcours is hetzelfde als bij de 10 km, wij weten daarom wat ons te wachten staat en start ik erg rustig, te rustig. Mijn plan om 5 min. per km. te lopen valt al na 5 km in duigen, maar ik loop (zo goed als zeker) al op de eerste plek en blijf zo doorlopen. Eigenlijk geen problemen, alleen het tempo is lager dan gepland. Wanneer ik nog 6 km moet lopen zie ik Ruud aankomen. Dat betekent dat hij in ieder geval niet halverwege is uitgestapt, wat hij een beetje in zijn hoofd had omdat wij toen vlak bij de finish waren. Inmiddels is het gaan regenen, maar ik heb het niet koud meer. Natuurlijk is de laatste km weer bijna steil omhoog, maar omdat mijn tempo iets lager is dan vrijdag kom ik goed over de finish in 1.48.25. Niet supersnel, wel probleemloos met de nrs. 2 (opnieuw Gabriëlle Rost) en 3 (de Zweedse Maud Thorsell) behoorlijk achter mij. Ruud komt niet binnen de 2 uur over de streep. Maar toch goed, temeer omdat hij nog niet hersteld was van de 10 km van afgelopen vrijdag. Omdat het pas 11.30 is en de prijsuitreiking om 16.30 uur gepland is gaan wij terug naar huis en lekker relaxen. Jammer genoeg is er in ons dorpje geen internet, maar sms’en kan wel. ’s Middags bij de prijsuitreiking regent het weer. We moeten daar nog een tijdje wachten want de uitslag was nog niet geheel verwerkt (hoe bestaat het, om 11.00 uur waren de meesten gefinisht en nu is het nog niet bekend). Na de ontvangst van mijn tweede medaille staan wij intussen al weer 1½ uur op onze benen zodat wij om 17.45 uur besluiten om de slotceremonie niet meer af te wachten.
Thuis op de foto met mijn 2 gouden plakken en de fles “champagne”.
Nu kan de vakantie beginnen en ondanks dat wij - zoals in heel Europa - verschrikkelijk veel nattigheid hebben gevoeld, was deze reis uiteraard geslaagd.
Els

 

 

Meer informatie:
http://www.maratonstav.cz/page.php?id=54