Midwintermarathon Apeldoorn, Twiskemolenloop Landsmeer zondag 1 februari, Canicrossweekend Helden en Goirle zaterdag 31 en zondag 1 februari 2015 (v:885)

Midwintermarathon Apeldoorn
Vandaag heb ik in Apeldoorn de Asselronde gelopen (25km). Het is een route door een prachtige omgeving. De wegen waren schoon, maar om ons heen was alles sprookjesachtig wit. Ik had me voorgenomen om weer geen stap te wandelen, dat doel is bereikt. Ik moest mijn hoofd leegmaken na een week vol emoties. In het eerste uur heb ik nog geregeld naar mijn tussentijden gekeken maar dat op een gegeven moment lekker losgelaten. 
Marijke Piets
Twiskemolenloop Landsmeer
Zondag de 10km van de Twiskemolenloop gelopen. Laatste optreden van het Twiske dateerde alweer van mei 2011. De Twiskemolenloop blijft naar mijn idee een absolute topper en dus een aanrader !. Alle drie de ingrediënten waren voor mij aanwezig ofwel, een supermooi parcours door het Twiske, uitstekend weer, en nog fit gelopen ook. Vooral het laatste stemde mij verheugd. Niet echt sneller dan voorgaande twee 10km wedstrijden, maar wel het gevoel dat ik nu weer fysiek goed ben om de sporen te trekken op de 10km, en wat daarop volgt.
Groet Ben

Gisteren in het Twiske gelopen. Prachtig weer en veel deelnemers. Het parcours was mooi en schoon. Het lopen zelf viel erg tegen. Dit keer een PR in negatieve zin. Nog nooit een 5 km zo langzaam gelopen. In de uitslag staat 35.56. Zelf geklokt kwam ik op 34.49.
Groeten. Eric Wahl

Canicrossweekend Helden en Goirle
Zaterdag stond de eerste canicross van Canicross Nederland van 2015 op het programma.
Debbie had zich ingeschreven voor de lange afstand, 5 km en de funrun van 1 km.
Ik zou de lange, de korte, 2,5 km en de funlopen.
Het is altijd even afwachten hoe Milan, mijn leen Braccomaatje zich gedraagt. Hij ging lekker van start. Na een paar honderd meter liep dat iets terug.
Ik had het zelf ook erg zwaar die eerste kilometer. Duidelijk nog naweeën van de griep en de nachtdienst bij de sneeuwvloot.
Ik hoorde  al snel Debbie met Jaeger aan komen rennen.
Zij waren 30 seconden na mij gestart. Toen ze voorbij kwamen konden we aanpikken en werd het tempo weer opgevoerd.
Het laatste stuk kwam Debbie en Jaeger nog wat uithoudingsvermogen tekort. (Dit was hun eerste lange cross).
Ik liep wat op hen uit en kon nog even strijd leveren met mijn nieuwe Belgische “schoonzoon” Roy.
Daarna de korte afstand. Dit ging op alle vlakken niet lekker. Ik had na de lange afstand veel last van mijn lies en Milan had het wel gehad voor die dag en vond het leuker om naast me te lopen, dan voor me.
Uiteindelijk toch nog samen op snelheid weten te komen. Maar lekker ging het niet. Daarna heb ik de funrun laten schieten.
Debbie deed wel mee, dit keer met Delano en samen met haar vriendin Cindy, die normaal met een klein hondje loopt, maar nu met Milan. Ze vlogen over het parcours.
De zondag hadden we weer een canicross op het programma staan. Dit keer bij de WILkin Sports cross Goirle, waar tussen alle reguliere crosslopen door een canicross gehouden werd.
Het was een gezellig kleinschalig gebeuren in een blubberig bos bij Goirle. Er was maar 1 afstand om te lopen, de 5km. Mijn lies voelde gelukkig weer beter aan.
Debbie startte dit keer voor mij en Jaeger vloog bij de start gelijk door de afzetlinten. Maar direct daarna konden ze er snel vandoor.
Milan zag ze gaan en wilde er achteraan. Hierdoor gingen we met een rotgang ervandoor. Na een kilometer haalde ik Debbie in en bleef haasje over met haar doorrennen. Eerst moest Milan poepen maar we haalden ze daarna weer terug. Vervolgens kwamen we in tegenovergestelde richting Cindy tegen, die vandaag voor het eerst een lange cross met Delano, de halfbroer van Milan liep. Hierdoor liepen Milan en Jaeger een stuk achterstevoren. Niet goed voor het gemiddelde. De cross bestond uit twee dezelfde rondjes, dus bij de finish snappen de honden niet dat ze nog een ronde moeten. Dat vergt ook wat aansporing, maar dat hoort erbij. De tweede ronde lekker door kunnen lopen. de laatste kilometer raakte Debbie wat achter, Ook Jaeger ging voor een sanitaire stop en hing nog twee keer in een afzetlint, maar we kwamen alledrie met een mooie tijd over de finish. De meiden hadden hiermee respectievelijk de tweede en derde prijs te pakken. De 40 + klasse was weer sterk bezet, waardoor ik ondanks mijn 22:53  buiten de prijzen viel. Daarna werden we nog uitgenodigd om bij de organisator van de canicross thuis erwtensoep te komen eten. Dat was erg gezellig. Moe maar voldaan en met twee glunderende meiden  weer naar huis.
Henk en Debie