Canicross en trail in Arleux 18 mei 2013 (v:745)

Zaterdagochtend bepakt en bezakt vertrokken met Debbie en Bouke.

 

Doel was het Franse Arleux, waar de derde van de drieluik AAA competitie werd gehouden.

SpA, BredA en Arleux.

 

Zaterdag nog droog onze tent op kunnen zetten. De temperatuur was net als in Nederland veel te laag voor de tijd van het jaar.

 

Er was een grote groep Nederlandse canicrossers op de camping. We gingen het opnemen tegen Belgen, Fransen en zelfs Engelsen.

 

Er was een canicross van 5,5 en een van 2,5 en een trail van 15, 5 KM. Hiervoor waren afzonderlijke klassementen. Men had ook nog een ”Challenge klassement” ingesteld. Dat hield in, dat de resultaten van de lange cross en de Trail van 15,5 km bij elkaar opgeteld werden.

Zondag stonden de canicross wedstrijden op het programma. Eerst de lange cross van 5,5 km. De Fransen hadden een mooi gevarieerd parcours aangelegd, met twee keer een greppel en een stijl talud om tegen aan te rennen. Ik had hiervoor een Mechelse herder geleend, die lekker door bleef lopen. Ik liep het parcours in 23:06 Debbie deed de lange niet mee. In de middag was het tijd voor de korte aftand. De 2,5 km Dit was een half rondje van de ochtend inclusief de greppels. Voor deze afstand had ik een Podenco geleend. Dit zijn van huis uit goede lopers en hij hield steeds de lijn redelijk gespannen, waardoor je toch net even iets harde kan als zonder hond. Ik liep deze afstand in 10:07 Debbie liep deze afstand met Bouke. Zij liep in 12:57.

Na de avond gezellig doorgebracht te hebben en de regen de gehele nacht neer was gevallen was het maandag tijd voor de “hond loze Trail” van 15,5 km.

 

Dit was erg leuk, want er waren een hoop mensen nerveus, omdat dit wel een erg lange afstand voor ze was en omdat ze nu geen steun van de hond hadden. Debbie had zich ook om laten praten om mee te doen. Ze heeft nog nooit verder gerend dan 10 Km en zelfs nog nooit zo lang gewandeld volgens haar. Maar ze ging toch voor de uitdaging. Ne als een paar anderen voor wie het hun Trail doop was. De regen had het parcours spekglad gemaakt en degene die op straat schoenen liepen glibberden van links naar rechts. Maar met de juiste schoenen had je genoeg grip. Het was een mooi afwisselend parcours met smalle paadje met veel blubber, gras,  bospad en ook een stukje asfalt erbij. Van alle wat, met aan ht einde een diepe greppel, waar je in 1 keer door heen moest, anders gleed je zo weer terug. Het ging lekker en ik kon lekker op snelheid blijven. Zelfs op de lastige stukken. Ik finishte in 1:18:13 Debbie kwam wat later, maar had het minder zwaar gehad als dat ze verwacht had. Zij kwam binnen in 1:49:12 (en ze kon nog lachen).

 

Na de prijs uitreiking, waar de Nederlanders goede zaken deden en regelmatig op het podium stonden en de tombola, waar mooie prijzen verloot werden was het tijd om de spullen bij elkaar te pakken en met natte tenten, vieze kleding, soppende schoenen, vuile sokken,  rode wangen, grote verhalen en spierpijn van het lopen en lachen huiswaarts te gaan.