Baanloop Aalsmeer 12 september 2007 (v:346)

Jan loopt beste persoonlijke tijd in 3 jaar op 5000m

Jan meldt het volgende:
" Hoi allemaal,
In de vooravond werd ik echt geïnspireerd door het goede nieuws van Els, die na goud en zilver nu ook brons op het WK heeft veroverd. Wat een topwijf hebben we toch als trainster! Ik dacht bij mezelf: als ik over 15 jaar ook 60 ben, net als Els nu, dan wil ik ook vlammen, net zoals zij! Wil het ooit zover komen dan moet ik nu wel beginnen met een beetje harder lopen dan gisteren. Als ik dat iedere dag volhou de komende 15 jaar, dan word ik misschien ook ooit eens wereldkampioen. Nu was er vanavond net het maandelijkse baanloopje in Aalsmeer, dus dacht ik: ik ga me net als Els helemaal doodlopen. Gewoon kijken wat er nog inzit. Nou mensen, ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws. Het goede nieuws is dat ik inderdaad een mooie tijd heb neergezet. 18.28 op de 5000m is voor mij de beste tijd sinds 3 jaar. Daar ben ik best blij mee, want het is de eerste stap naar het goud op het WK Masters van 2022! ;-))
Het slechte nieuws is dat iedereen vanaf nu weer zijn oren dicht moet houden als ik in een race aan mijn laatste twee rondjes bezig ben. Vanavond in Aalsmeer ging ik weer eens ouderwets dood, zoals Els dat altijd doet, maar dat doodgaan gaat bij mij altijd gepaard met een-gekreun-en-een-gesteun waar je plaatsvervangend rood van wordt als je er bij bent. Schaamteloos "kreunde" ik mezelf in de laatste 800m naar de eindstreep in een alles-of-niets-eindsprint. Ik wilde weer eens onder de 18.30 en dat lukte me alleen op deze kreunende manier. Het was vast geen mooi gezicht en zeker geen lekker geluid: ik kwam zo uitgewoond aan de finish, dat ik me direct na afloop alleen maar halfdood op het gras kon storten om nog minstens een minuut na te kreunen. En het erge is voor de clubgenoten: ik had mijn Kombij-shirtje aan, dus ik heb ook de hele club met mijn erbarmelijke gesteun te schande gericht. Lopen is leuk hoor, maar met dit geluid, moet men het verbieden. Maar goed, toen ik weer wat bijgekomen was, heb ik me in alle toonaarden wel 1000 maal verontschuldigd naar de juryleden die zich echt zorgen maakten. De excuses werden gelukkig geaccepteerd. "Ja ja, al goed hoor" zeiden ze. Men vond het eigenlijk wel vermakelijk, zo"n halve gare die zich echt dood kreunt. Nou ja, er was een tijd dat ik dit voor nog mooiere tijden bijna iedere week deed, dus zo erg is het nu ook weer niet. Volgende maand doe ik weer normaal, dat beloof ik hierbij plechtig. Wereldkampioen zal ik, hoewel ik de hoop niet opgeef, toch nooit worden. Met 1 wereldkanjer als Els in de club, hebben we ook wel genoeg toppers in huis.
Groetjes, Jan
P.S. Els, Wat ben ik blij voor je, met je waanzinnig mooie prestaties! Die resterende 1500 meter loop je maar als 4 ererondjes. Je hebt nu toch medailles van alle kleuren. Tot volgende week!"