Hills Trail Spaarnwoude zaterdag 23 maart 2019 (v:1243)

Hills Trail Spaarnwoude zaterdag 23 maart 2019
Ik was vandaag bij Snowplanet in Velsen-zuid voor een loop je. Een maal aangekomen zag ik Harry Jansen hij zei al “ Wat ben je vroeg” Ik vertelde hem dat ik niet van te laat komen houd. Ik vond het best wel spannend, want ik had nog nooit een trail-loopje gedaan. Ik wist dat Marijke en Cliff ook zouden komen. Het startschot werd gegeven en daar gingen we op weg naar de eerste heuvels. Die ben ik goed doorgekomen. We kwamen bij rotsen aan waar we naar boven moesten en ook weer naar beneden. Ik dacht dat wordt een zware dobber, maar eenmaal beneden kwam ik Cliff tegen. Nadat wij een stuk samen hadden gelopen zei Cliff dat maar moest gaan dus ging ik er vandoor. Ik vond het best pittig, maar heel leuk om mee te maken. Volgens ons klopten de afstand niet het moest 8km zijn maar wij hadden 6 km op de teller. Dat kon de pret niet drukken. Na binnenkomst  Cliff aanmoedigen en daarna samen wachten op Marijke . Nog even op de foto en snel naar huis, want ik moest nog voetballen. Het was weer een geslaagde dag.
Groetjes Ron Kleef

Vandaag deden we mee aan de trail rondom Snow Planet in Velsen. Ron Kleef en Harry Jansen troffen we al bij de start en die liepen net als wij de 8 kilometer. Het begon al meteen vrij steil omhoog langs een modderig pad. Hardlopen was onmogelijk, ook door de drukte maar vooral door het hoogteverschil en de gladde ondergrond. Daarna weer een stuk omlaag, omhoog, bochten, gras, prut maar toen....stond ik ineens voor een mega rotsformatie waarbij het de bedoeling was dat men erover heen klom en aan de andere kant weer naar beneden moest klimmen. Ik was er meteen van overtuigd dat ik dat niet moest doen. Ten eerste kan ik het niet, ten tweede zag ik de verrekte spieren, valpartijen en andere ellende al voor me. Ik deed het startnummer af en wou gaan wandelen naar de finish. Precies op dat moment zag ik Cliff en Ron alweer via de scherpe en schuine stukken steen naar beneden komen. Echt een mooie aanblik, datdanweerwel! Een oplettende EHBO' er zag dat ik mijn nummer van mijn kleding af haalde en mijn vertwijfelde gezicht en ze wees naar een trap die midden tussen de rotsen tussen twee muren doorging. Hee, dat kon ik ook doen! Een treetje of 40 omhoog en weer naar beneden en daarna gewoon weer meedoen met iedereen. Niet helemaal volgens de regels maar zo kon ik toch de loop voortzetten.
Ron kwam een paar minuten eerder binnen dan Cliff en samen waren ze het erover eens dat hun gelopen afstand niet klopte. Op beide horloges stond 6 km en volgens de organisatie moest dat 8 km zijn.
Maar over één ding waren we zeker eens: het was een mooie belevenis!
Groet, Marijke.