KLM-baanloop zaterdag 15 juli en Jagersplasloop Zaandam zondag 16 juli 2017 (v:1110)

KLM-baanloop
Op uitnodiging van zwager Jan en schoonzus Inge heeft de hele familie zaterdag meegedaan aan de jaarlijkse baanloop van de KLM. Bijna allemaal gingen we, vanwege het warme weer, voor de 5 km. Paola ging weer lekker achter Jacqueline aan en kwam weer lekker onder de 25 min. binnen. Sander kon helaas, door last aan zijn hamstring, de 10km niet uitlopen.
Zelf ging ik weer voor een snelle 5km en kwam ik weer lekker onder de 18:30 min.
Na afloop een BBQ en het ging pas regenen toen we al lang weer thuis waren.
Groet, Theo

Ook wij waren uitgenodigd door Inge Edixhoven. Tom en Maud liepen samen met Matthijs 800m. Ze deden het alle drie heel netjes. Wim, Ruud, Robert en ik gingen voor de 5km, maar Tom startte ook nog op de langere afstand. Bij mij ging het in het begin fijn, maar gaandeweg de wedstrijd stortte ik in. Robert had het zelfde euvel, ook hij had een zware dip bij de 4 km, maar kon op het eind nog versnellen. Ruud had het andersom en ging elke ronde steeds beter lopen. Robert ging later nog op de 10 km van start, dat had hij beter niet kunnen doen, want hij moest halverwege de wedstrijd de strijd staken. Cliff, Marijke en Wim waren eveneens van de partij. Omdat Cliff ook de 5 km liep konden we allemaal Wim en Marijke op de 10 km aanmoedigen. Het was, mede door het prachtige weer, een geslaagde dag. 
Els



Jagersplasloop
Vandaag liepen we de Jagersplasloop in Zaandam. Omdat Marijke gisteren al behoorlijk had aangezet tijdens een 10 km en ik een aardige 5 had gelopen zouden we het vandaag wat rustiger aan doen en gezellig samen blijven. Het was droog, behoorlijk warm en redelijk windstil. We zagen voor de start al veel bekenden (geen Kombijers deze keer). Het parcours loopt door een mooi waterrijk gebied en moet drie keer worden afgelegd. In het derde rondje werden we al ingehaald door de snelle lopers van de 10 km. Onder hen Theo's loopmaatje José die weer eens eerste dame werd en daarmee een schitterende bos zonnebloemen verdiende. Marijke liet zich deze keer aardig door mij afremmen en zodoende finishten we in de tijd die we samen hadden afgesproken. Grappig was wel dat op het moment dat ik even een sanitaire stop moest maken mijn taak als tempomaker werd overgenomen door ook weer een kennis van Theo. Deze tijdelijke haas heette Knijn van zijn achternaam en hij hipte de rest van het tweede rondje vrolijk met ons mee. Na de finish konden we José aanbieden haar thuis af te zetten met de loodzware bos zonnebloemen. José blij, Marijke blij en ik mocht ook mee.
Groeten, Cliff.