Swiss Alpine (berg)marathon Davos, Zwitserland, zaterdag 30 juli 2016 (v:1026)

Zaterdag 30 juli heb ik de Swiss Alpine Marathon gelopen. Ik had gekozen voor de klassieke bergmarathon, de K42, waarbij je vanaf de start in het dorpje Bergun (op 1380 meter hoogte) totaal 1830 meter stijgt en 1680 meter daalt en finisht in Davos (op 1538 meter hoogte).
Het parcours door de bergen is schitterend en het was stralend mooi weer, maar wel erg warm. Met 500 lopers gingen we om 11 uur ’s ochtends van start in Bergun, waar het achteraf ruim 34 graden bleek te zijn. Ik liep met mijn trailrugzak met 1,5 liter sportdrank, gels, telefoon, windjack en wat EHBO-spullen voor nood. Die sportdrank heb ik hard nodig gehad. Er waren veel verzorgingsposten onderweg, maar door de warmte was extra drinken tussendoor geen overbodige luxe. Na een ronde van 6 km rond Bergun ging het bergop, langs een beek, door oude bergdorpjes, gevolgd door een steile klim naar de Kesch-hutte, een berghut op ruim 2600 meter hoogte. De steile klim naar de Kesch-hutte in de warmte viel me zwaar, dus ik paste mijn tempo drastisch aan. Er waren veel uitvallers op dit traject. Vorig jaar was het bij de Kesch-hutte een graad of 10 en waaide het hard, zodat je een windjack nodig had, maar nu kwam de temperatuur niet onder de 23 graden. Na drie bekers bouillon en een stuk alpenbrood voelde ik me weer prima. Vervolgens daalde de route 200 meter, waarna je twee bergmeren passeerde en vervolgens een steile klim kreeg naar het hoogste punt van de route, de Sertigpas op 2739 meter hoogte (24 km punt). Daar begon de afdaling van zo’n 1200 meter. De bergpaden waren stenig en soms erg steil, dus je moest tussen het genieten van de prachtige bergen om je heen goed blijven oppassen waar je liep. We passeerden 3 sneeuwvelden en staken een paar bergbeekjes over, waarbij je van steen naar steen moest springen.
Gelukkig ben ik heelhuids en zonder echte spierkramp beneden gekomen.
Bij het 31 km punt bereikte je de bewoonde wereld weer in het dorpje Sertig Dorfli op 1880 meter hoogte. Daarna door een mooi bos over een glooiend pad met een aantal gemene klimmetjes er in, gevolgd door een steile afdaling naar Davos. Terwijl ik door het centrum van Davos liep, op weg naar de finish op de atletiekbaan daar, kwamen er plots donkere wolken en begon het te waaien. Vijf minuten nadat ik de finish gepasseerd was, barstte een onweersbui los. Wat een geluk heb ik gehad!
Superblij dat ik deze geweldige bergmarathon voor de tweede maal heb kunnen lopen. Het was mijn 7e bergmarathon en 9e marathon in totaal. Mijn eindtijd was 7.14.50; 9e in mijn categorie (vrouwen 50+).
Ik was 14 minuten langzamer dan vorig jaar, maar even voldaan en eindtijden bij een bergmarathon vind ik toch niet zo interessant. Het genieten van het lopen in de bergen is voor mij het belangrijkste.
groetjes, Irene