Brooks 10 k Champion Run Amsterdam zondag 10 juli 2016 (v:1023)

Na 4 dagen in het Olympisch Stadion prachtige atletiek te hebben gezien was ik geestelijk helemaal voorbereid en gereed om een geweldige 10 km te rennen. Fysiek is 4 dagen in het Olympisch Stadion zitten echter funest voor rug en benen. Ergonomisch onverantwoorde plastic kuipstoeltjes zonder enige beweegruimte voor de benen, de kramp schoot er steeds nog net niet in. Verder was de temperatuur opeens erg hoog en daardoor werd het lopen er ook niet beter op. Gelukkig stond mijn zwager als vrijwilliger bij de waterpost van 7,5 km en kon ik even rustig bijpraten. 'Volgende keer' ga ik wel voor een betere eindtijd, dat zat er dit keer echt niet in. Maar het waren werkelijk 5 fantastische dagen in en om het Olympisch Stadion, geweldige sport en prima sfeer. Grote reclame voor de atletiek, daar kunnen wij wat mee . . . .  !
Jos.

 Van de VU kreeg ik een uitnodiging om mee te doen aan de Brooks 10k en mijn loopmaatje Joris vroeg of ik hem onder de 40 min. wilde hazen. Dat is altijd leuk om te doen, maar de temperatuur en het parcours lieten dat niet toe. Op de Albert Cuyp liepen we Herman voorbij, toen ging het nog lekker. Tot de 6 km liepen we nog elke km onder de 4 min., maar daarna was het op bij Joris en liepen we 4:20 min. en kwamen we uit op een tijd van 41:27 minuten. Collega Matthijs liep er 43:01 min. over.
Groet, Theo

Vandaag stond ik aan de start van de Brooks 10 k Champion Run. Eerst 's morgens voor de tv al voorpret gehad met het kijken naar de echte snelle mannen en vrouwen op dezelfde route tijdens de halve marathon. Het was weer om in je korte broek op een terras te zitten, niet om er mee hard te lopen. De start op het Museumplein was erg sfeervol en de route was echt aantrekkelijk. Wanneer kan je op de Albert Cuypstraat sneller lopen dan 200 meter per uur? Vandaag kon het. Ondanks dat ik de laatste paar weken weer wat meer last had van de aanhechting onder mijn voet en de linker kuit heb ik heerlijk gelopen. Warm, maar dat was te doen en geen pijn onderweg. Het was niet het moment om voor een PR te gaan dus ik was tevreden met mijn 52:13
Groeten, Cliff.

Vandaag ging ik op de brommer naar het Museumplein voor de 10 kilometer Brooks run. Het viel niet mee om een parkeerplaats te vinden voor de brommer. Bovendien wilde ik hem niet helemaal ingebouwd terugvinden. Ik was ruim op tijd maar er was al veel te zien. Al die namen op die shirts, veel toeschouwers en veel gezelligheid. Ik zou in een later startvak starten dan het Championsvak, omdat ik anders dan weer aan alle kanten ingehaald zou worden. Cliff had startvak paars ( met het nummer van Netty) en dan zouden we samen kunnen beginnen. Ik heb Cliff echter niet meer gezien tussen al die mensen. Ik had een elastieken manchet om mijn knie gedaan, want ik heb steeds pijn aan mijn rechterknie. Toch wilde ik deze run graag meedoen. Dus. Het was heet en wel een beetje afzien voor me. Af en toe ging ik wandelen omdat ik niet meer kon. Mijn vingers waren opgezet, ik had hele hete voeten waarop zich blaren gingen ontwikkelen, zweet droop van mijn hoofd af, maar de gedachte dat een paar uur daarvoor de vrouwen 20 kilometer per uur liepen deden me toch steeds weer gaan rennen. Respect voor al die echte atleten!
Marijke